04.08.2021, 12:38 4580

İçinizde Türk Olmayan Var mı?

Lise öğrencisiyken herkes gibi ben de üniversite hayali kurardım. Sınava gireceğim yıl gelip çattığında kredili sistemin son jenerasyonu olarak bu sistemin olumlu yanlarından da faydalanıp kredilerimi erken doldurdum ve liseyi iki buçuk yılda bitirdim. Hatta o son yarım dönemin de sadece haftada altı saati okula gitmiştim. Az daha hızımı alamayıp iki yılda bitirecekmişim liseyi ama sistem bu kadarına müsaade ediyordu.

Normal bir öğrenci gibi kucağımda kitaplar ya da sırtımda bir çantam yoktu ama başımda başta kavak yelleri olmak üzere epey bir rüzgâr esiyordu. Kafamdaki yasak ve tehlikeli düşünceler zihnimi ve kalbimi her an ihtilaçlı hâle getiriyordu. Her türden kitap okumayı kitaba ulaşmanın hiç de kolay olmadığı o zamanlarda çok seviyordum.

Sınav yaklaştıkça öğretmen olmak istediğimi daha doğrusu kaderim olan coğrafyam tarafından böyle şartlandırıldığımı ama yalnızca edebiyat öğretmenliği yapabileceğimi düşünmeye başlamıştım.

Sıra tercih yapmaya geldiğinde on sekiz tercihimin tamamını edebiyat olarak yaptım. Öğretmenlik benim özgün ve özgür tercihim değildi çünkü içinde bulunduğum toplumun beni kapattığı zindan ve mahdut hayal dünyam beni yalnızca öğretmen olabileceğime inandırmıştı. Tabi bunları bugünden bakınca gülümseyerek hatırlıyor ve o zamanlar yaşadığım trajediyi bugün komedi olarak görüyorum.

Mehtaba bakıp şiir yazacağımızı düşünerek henüz on sekiz yaşıma bile girmeden kazandım üniversiteyi. Ankara’da edebiyat bölümünü kazandım ve büyük umutlarla, heyecanla başladım okula. Hayatımda ilk kez kendi irademle yaşadığım şehirden çıktım ve Güneydoğu’nun küçük bir şehrinden Türkiye’nin başkentine geldim. Mehtaba bakıp şiir yazacağız, edebiyat okuyacağız, çok heyecanlıyım…

Üniversite hayatımın ilk dersinde bayan bir hoca kürsüden: “Hoş geldiniz, içinizden Türk olmayan var mı?” dedi.

Üç kişi el kaldırdı: İki kişi yurt dışı kontenjanıyla gelmişti. Adlarını ve uyruklarını söylediler.

Üçüncü kişi ise bendim… Ben de Türk değilim dedim.

Adımı söyledim, Adıyamanlıyım ve Kürt’üm dedim. Bu cevap, sınıfta soğuk duş etkisi yaptı ve hocanın gözlerinde şimşekler çakmaya başladı. Bense ne büyük günah işlediğimi bilmeden saf saf hocaya ve sınıfa bakıyorum. Yanımda oturan ve hemşehrim olan bir arkadaş beni dürterek sessizce bana Kürtçe oturmamı ve susmamı telkin ediyordu. Ben de olan bitene anlam veremiyor ve hocanın niye bu kadar şaşırdığını düşünüyordum. Bir yandan da ya hu bu arkadaş da Kürt ama o niye el kaldırmıyor diye düşündüm ama tabi cevabını geç de olsa yaşayarak öğrendim.

Hoca, gözlerini benden ayırmadan Türk olmayan diğer iki kişiye eliyle oturun işareti yaptı ve bana, “Sen kal Adıyamanlı, sen niye Türk değilsin söyle bakalım?” dedi. Ben de yine tüm saflığımla vallaha hocam, kendimi bildim bileli Kürt’üm işte. Dolayısıyla sorunuza böyle cevap verdim, dedim.

İşte ne olduysa o günden sonra oldu. Ben o hocanın dersini bütün yaz okullarında aldım ama geçemedim, sonraki üst sınıflarda o dersi alttan aldım geçemedim. Sonra başka bir hocadan alıp da geçtim.

Verdiğim cevap asla siyasi bir motivasyon veya kasıtlı değildi. Bilakis tamamen klasik tabirle “saf Anadolu çocuğu” olmanın sonucuydu. Hocanın aklına gelen muhtemel düşüncelerden ve sebeplerden çok şükür ki o gün de bugün de çok uzak oldum. Ama hocanın tavrı hem bölüm hem de yapmayı düşündüğüm öğretmenlik mesleğiyle ilgili beni derin bir sukutuhayale uğratmıştı.

Mehtaba bakıp şiir yazamayacağımızı, önümüze Muharrem Ergin’in Osmanlıca kitabının konulup, “Hadi oku bakalım.” denildiğinde ve ben de Osmanlıca okumayı bilmediğimi söylediğimde de anlamıştım ama üniversite hayatımın ilk dersindeki bu talihsiz olay nerdeyse bütün hayatımı bir şekilde etkilemişti.

Bölümden ve okuldan fena hâlde soğudum. Halbuki ben ne hayallerle gelmiştim bu bölüme. Son sınıfa doğru yine de bölümümde yüksek lisans yapmak istedim ve aynı okulun yeni edebiyat yüksek lisans programına başvurdum. Tanzimat Dönemi’nden günümüze kadar olan dönemi içeren yeni Türk edebiyatı bölümünde çalışmak istiyordum bizdeki gâvurlaşma tarihini öğrenmek için.

Akademik camiada tanınmış ve daha kendisi hayattayken Türkiye’deki çoğu edebiyat fakültelerinde eserleri ders kitabı olarak okutulan bir hoca, yeni Türk edebiyatı yüksek lisans jüri başkanıydı ve lisans eğitimi sırasında da hem bölüm başkanıydı hem son iki yıl yeni edebiyat derslerimize de girmişti.

Yüksek lisans mülakatı için odaya girdiğimde bu beyefendi bana, “Seni hatırlıyorum, sen ‘kanımız aksa da zafer İslam’ın’ diye bağıranlardandın dedi.

Hâlbuki ben bu hocayla sınıfta tek kelime konuşmamıştım, hocaların odalarına gitmek, kapısında beklemek zaten hiç yaptığım bir şey değildi.

Çünkü “Yukardan bakarım efendilerin pusatlarına…”

Lisans eğitimimin ilk dersinde yaşadığım şoktan sonra bu defa yüksek lisans mülakatında daha büyük bir şok yaşadım. Üniversiteye başlarken muhtemelen beni siyasal Kürtçü, örgütçü diye dört yıl süründüren hocadan sonra bu defa karşı cephede olma suçlamasıyla karşı karşıya buldum kendimi!

Bu hep böyle oluyordu zaten. Birileri dinci diye yaftalarken birileri de bunların dışı yeşil ama içleri kırmızıdır, komünistlere daha yakın bunlar diyordu.

Evet, çok eyleme katıldım. İlk polis copunu o yıllarda Tandoğan Meydanı’nda YÖK protestosunda solcularla birlikte yedim, sonra üniversitelere sokulmayan başörtülüler için yaptığımız başörtüsü eylemlerinde yediğimiz copların ve biber gazlarının hesabını tutmaya matematiğim yetmedi fakat “Kanımız aksa da zafer İslam’ın!” diye bir slogan attığımı hiç hatırlamıyorum.

Bu bölüm başkanı beyefendi şimdi profesör olup o yıllarda asistan olan bir hanımefendiye dönüp, “Şuna bir şeyler sor da çıksın.” anlamında bir şeyler söyledi. Asistan daha ağzını açacaktı ki ben evraklarımı aldım, buruşturdum ve zahmet etmeyin, bu mülakatın sonucu çoktan düşünülmüş zaten diyerek çıktım jüri odasından.

Bir kez daha bölümüme karşı hevesim kalmamış ve bir kez daha bu iğrenç denklemden nefret etmiştim.

Rabbim ayaklarımı istikamet üzere sabit kılmasaydı sırf bu olay üzerine çok farklı bir yola savrulabilir ve hem dünyamı hem de ahiretimi yitirebilirdim. O günden sonra çok şey öğrendim ve bu olayı aradan yıllar geçmesine rağmen unutamadım.

İstediğim alandaki yüksek lisansı mezun olduktan uzun zaman sonra başka bir üniversitede yaptım. Anlattığım olayların başkahramanları ölmüştü. Ama benim içimdeki idealist öğretmen, edebiyatçı onlardan çok daha önce ölmüştü zaten…

Yorumlar (4)
Ali Tekin 12 ay önce
Teşekkürler ,olayı gayet sarih bir dille anlatmışsınız. Ayrıca bir reailte olan bidon kafa zihniyeti , ölmeyecek bir mantaliteyi dile getirmenizde ayrıca çok güzel ..
Kerim 12 ay önce
Eski Türkiye'den Yeni Türkiye'ye değişimi hep birlikte yaşadık.
Mehmet Ünal 12 ay önce
Bir zamanlar Türkiye...
Çaylak Sosyolog 11 ay önce
Aslında hiçbir şey değişmemiş. Değişen tek şey fişleme ölçütleri.
Günün Karikatürü Tümü

Günün önemli haber ve videoları WhatsApp kutunuzda! Telefon numaranızı yazın, hemen abone olun...

Puan Durumu
Takımlar O P
1. Trabzonspor 38 81
2. Fenerbahçe 38 73
3. Konyaspor 38 68
4. Başakşehir 38 65
5. Alanyaspor 38 64
6. Beşiktaş 38 59
7. Antalyaspor 38 59
8. Karagümrük 38 57
9. Adana Demirspor 38 55
10. Sivasspor 38 54
11. Kasımpaşa 38 53
12. Hatayspor 38 53
13. Galatasaray 38 52
14. Kayserispor 38 47
15. Gaziantep FK 38 46
16. Giresunspor 38 45
17. Rizespor 38 36
18. Altay 38 34
19. Göztepe 38 28
20. Ö.K Yeni Malatya 38 20
Takımlar O P
1. Ankaragücü 36 70
2. Ümraniye 36 70
3. Bandırmaspor 36 62
4. İstanbulspor 36 60
5. Erzurumspor 36 58
6. Eyüpspor 36 57
7. Samsunspor 36 51
8. Boluspor 36 50
9. Manisa Futbol Kulübü 36 49
10. Tuzlaspor 36 49
11. Denizlispor 36 49
12. Keçiörengücü 36 48
13. Gençlerbirliği 36 48
14. Altınordu 36 45
15. Adanaspor 36 45
16. Kocaelispor 36 44
17. Bursaspor 36 44
18. Menemen Belediyespor 36 38
19. Balıkesirspor 36 12
Takımlar O P
1. M.City 38 93
2. Liverpool 38 92
3. Chelsea 38 74
4. Tottenham 38 71
5. Arsenal 38 69
6. M. United 38 58
7. West Ham United 38 56
8. Leicester City 38 52
9. Brighton 38 51
10. Wolverhampton Wanderers 38 51
11. Newcastle 38 49
12. Crystal Palace 38 48
13. Brentford 38 46
14. Aston Villa 38 45
15. Southampton 38 40
16. Everton 38 39
17. Leeds United 38 38
18. Burnley 38 35
19. Watford 38 23
20. Norwich City 38 22
Takımlar O P
1. Real Madrid 38 86
2. Barcelona 38 73
3. Atletico Madrid 38 71
4. Sevilla 38 70
5. Real Betis 38 65
6. Real Sociedad 38 62
7. Villarreal 38 59
8. Athletic Bilbao 38 55
9. Valencia 38 48
10. Osasuna 38 47
11. Celta Vigo 38 46
12. Rayo Vallecano 38 42
13. Elche 38 42
14. Espanyol 38 42
15. Getafe 38 39
16. Mallorca 38 39
17. Cadiz 38 39
18. Granada 38 38
19. Levante 38 35
20. Deportivo Alaves 38 31
Namaz Vakti 05 Temmuz 2022
İmsak
Güneş
Öğle
İkindi
Akşam
Yatsı

Gelişmelerden Haberdar Olun

@